Casio EX-ZR1000, een pretcamera

1 1 Sander van der Heide

Deze maand heb ik een hoop camera’s op test van verschillend kaliber, van de Panasonic DMC-G6 tot en met de Lytro, de Samsung Galaxy NX tot de BlackMagic Pocket Cinema Camera en de Panasonic DMC-TZ40. Vooral over deze laatste kreeg ik al wat vragen en eerlijk gezegd, meer dan ‘het is een leuke compact met wifimogelijkheden’,  kan ik er niet over zeggen. Als ik van afgelopen jaar een compactcamera moet kiezen die nog wel enige indruk heeft achtergelaten, dan is het de 200 euro dure ZR1000 van Casio wel.

Van Casio verwacht je niet zo snel een serieuze camera, zeker niet als deze trendy compact wordt gepresenteerd als het topmodel van de Japanse elektronicafabrikant. Onder het speelse uiterlijk gaat echter een knap staaltje techniek schuil.

Complex is hij niet echt, maar gebruiken zonder het doorlezen van de 200 pagina’s grote handleiding, is niet aan te raden. Een korte samenvatting in een blog overigens ook niet, dus zal ik me op een paar aangename kenmerken (en mindere) richten.

De belangrijkste is snelheid. In alles is dit te merken. Het opstarten gebeurt in een seconde, de menu’s zijn snel te benaderen en aan te passen, de zoommotor reageert en beweegt snel, het scherpstellen gaat snel en 30 foto’s in seconde achter elkaar maken is zeker het snelste wat ik ben tegengekomen in een digitale compact. In lagere resoluties kun je dan ook prachtige slowmotion opnames maken, maar bruikbaar zijn deze niet echt, de resolutie voor 1000 fps is 224×64. Het weergeven van de foto’s had trouwens wel wat rekentijd nodig, de rekenkracht moet ergens naartoe.

De bediening is even wennen, een combinatie van een uitgebreid menu, een snel menu onder de SET-knop, een paar functies in het ringetje eromheen en een grote ring rondom de lens die je met de RING-knop kan toewijzen. Een tijdje ermee werken en je vliegt werkelijk lekker door je settings heen. Ondanks alle automatische standen en de vele scenes die er zijn, gebruik je deze namelijk best veel. Bij hoge ISO-waardes worden de foto’s namelijk wat wazig en zul je toch zelf wat moeten ingrijpen.

casio-exilim-zr1100-1

Het 3-inch display kantelt weliswaar, maar alleen naar boven toe. Aangezien ik graag foto’s van bovenaf neem, van onderen kijkend naar het scherm, een teleurstelling, maar uit de handleiding bleek hier een slimme oplossing voor: de camera op zijn kop gebruiken. Het beeld draait namelijk netjes mee in deze opzet. Klap je het display 180 graden omhoog, kun je jezelf dus goed bekijken en via een motionsensor een foto maken door naar een bepaald punt in het scherm te zwaaien, waarna de zelfontspanner wordt geactiveerd.

De zoomlens heeft een equivalent van 24mm tot 300mm, waarbij het diafragma afneemt naar f5.9. De leukste foto’s maak je met deze camera uitgezoomd met 24mm (f3.0), waarbij de lensvervorming in de hoeken soms wel erg storend was. De resultaten waren desondanks indrukwekkend.

Het videogedeelte leverde aardig materiaal op en de stereomicrofoon is een mooie bonus, jammer dat de hoge resolutie niet gewaarborgd bleef boven de 30 fps, zoals je kunt zien in het voorbeeld hieronder gedaan met 60fps.

Casio ZR1000 slow motion camera test footage from Sander van der Heide on Vimeo.

Gewoon in 30fps blijk je samen met een statief toch ook heel leuk materiaal te kunnen schieten. Zoals je kunt zien, zit er best een goed ruis- en aliasingfilter in.

Casio ZR1000 camera test footage from Sander van der Heide on Vimeo.

Voor een compact is hij redelijk aan het gewicht (250 gram), voornamelijk te danken aan de stevige batterij, wat wel weer zorgt voor bijna 500 foto’s op één lading. Ik vond het met 11x6x3,5 cm een prima formaat om hem een maand lang niet van mijn zijde te laten wijken en heb weer met plezier van een compact gebruik gemaakt.

Kijk hier naar nog wat voorbeeldfoto’s die ik met de ZR1000 heb gemaakt.