Mastering Kane

150 150 Sander van der Heide

Deze klus had ik ingepland van 11 tot 13 om daarna te gaan lunchen met Richard Burne en onze DVD-planning en investeringen (tja, die nieuwe Mac Pro met twee 2.8GHz Quad-Core processoren is wel heel verleidelijk) voor het komende jaar door te nemen. Goed, uiteindelijk trokken we om 21:30 de deur achter ons dicht.

Aanvankelijk zou ik alleen een DDP-master omzetten naar een CD-master. Bleek dat er 2 remixen en een instrumental gemasterd moesten worden voor een CD-single en een CD-maxi. Tevens zou de CD-maxi ‘enhanced’ worden met een videoclip. Uiteindelijk werd besloten om dit te doen met onze PIXILITY MEDIAPLAYER (Tja, een single van KANE, dat moet wel een beetje uitstraling hebben, toch?).

PIXILITY mediaplayer

Leuk om Dennis weer eens te spreken. Ik had ‘m al zeker 2 jaar niet meer gesproken en na onze eerste ontmoeting in 1999 (Ik heb toen de single “Where do I Go Now” gedaan), is die jongen nooit veranderd; Altijd open, hartelijk, relaxed en….hij gaat nog steeds voor de muziek.

mastering Kane

v.l.n.r.: Dennis van Leeuwen (KANE), Sander, Rogier Bol (Universal) en Fred van Kruining (Universal)

De remixen waren gedaan door Reyn Ouwehand (oud medestudent TE aan het Rotterdams Conservatorium) en Kasper Bjørke. Waar Reyn alles opentrekt en ik het laag onder controle moet houden, heeft de remix van Kasper Bjørke verassend weinig laag (terwijl hij z’n mix in een club had gecheckt en inderdaad daarna nog wat laag had weggedraaid). In combinatie van de SPL PQ en Z-sys Q6 heb ik er wat sub bij gedraaid, zonder dat het zompig wordt, maar wel lekker stuwt.

De grootste uitdaging zat in de instrumental van Catwalk Criminal. De single zelf was prachtig gemasterd door Vlado Meller en ik zou de instrumental net zo moeten laten klinken. Ik ben zonder te AB-en gaan doen wat ik met elk ander project zou doen en nadat ik tevreden was, heb ik Vlado zijn versie eronder gezet. Bleek dat ik het ietsje te hard en een tikkie te aggressief had gemaakt, maar over het algemeen had ik dezelfde sound gemaakt. Even bijgesteld en niemand zal het ooit weten van wie wleke versie is, want op het hoesje wordt er niets over gemeld. Voor mezelf is het gewoon goed om te weten dat ik na 15 jaar op een niveau zit, waar ik in het begin nooit van had gedacht dat ik dat zou bereiken.

De CD is uiteindelijk hybride geworden met een gedeelte voor de Mac en voor PC, maar op beiden hebben we naast de standaard MPEG-1 versie (wanneer kunnen we daar eens vanaf stappen) ook een H264-versie voor de iPod erop gezet, als extraatje. Staat nergens vermeld, maar de echte fan komt daar wel achter en dan heb je wel mooi altijd de clip op zak en op je Apple TV een hoge resolutieversie.

1 comment

Comments are closed.