Please, do touch! (Musikmesse 2011 leftovers)

Bij het leegmaken van mijn Flip-camera kwam ik nog een heel stel filmpjes tegen die ik op de Musikmesse in Frankfurt had gemaakt. Ik gebruik zo’n camera vaak als een soort video-notebloc, als ik iets interessants tegenkom, maak ik een momentopname door een soort van 3D foto’s te maken. Dat gaat veel sneller dan een foto, met de Flip-camera is het aanklikken en filmen maar.

Bij het kijken van die filmpjes viel het me op hoeveel producten dit jaar zijn gebaseerd op aanraakschermen, zoals bij de iPad. Soms heel cool, soms ook de plank misslaand. Hier een rij van die filmpjes die ik de moeite waard vond.

Deze is übercool, de Emulator van Smithson Martin. In feite is het een beamer die een gebruikersinterface voor Traktor DJ projecteert op een aanraakgevoelig scherm. Kost je dan wel 4 to 5 duizend euro, maar maakt je wel uniek (nog wel!) Oh ja, deze gast ‘sucks big time’ maar je krijgt wel een idee zo (ondanks iedereen die voor mijn lens langsliep)

Deze is ook lachen. Eentje waar en het product en de demonstrateur erg fout zijn. Hij vindt zichzelf toch cool, maar oh wat is dit fout. Net zoals in de jaren negentig met zo’n omhangkeyboard (jaja, ik had er ook eentje en probeerde ook gitaarsolo’s na te doen. Hier dan de Kitara van Misa Digital:

Deze was dan wel weer gaaf en ik had gewoon weer plezier om met blokken te spelen, Reactable. Ik heb ondertussen ook een versie voor de iPad die ik binnenkort zal laten zien in een filmpje.

Niks geen touchscreen, de herrijzenis van Rhodes, tegenwoordig ook met midi. Als in een speelgoedwinkel:

Tja, daarentegen heb je nog steeds mensen die dan liever een Wersi hebben. Klik maar op de link, want ze zijn in de race voor beste retro-jarennegentig-website. Maar goed, dit is dus geen grapje (die gast ook die met zijn hengel erbij komt staan):

En toen liepen we mijn vingerdrummerheld David Haynes tegen het lijf. Check ‘m verder op YouTube samen met Victor Wooten.
Hier dan met Chris leBlanc en Alvin Mills op de PreSonus-stand:

Oh ja, vreemde gewaarwording, maar door al die pads was er soms van de drums niet meer dan wat flappend en klappend plastic te horen als je geen koptelefoon had: