warcraft the beginning

Warcraft, review voor gamers en non-gamers

Ik ken eigenlijk geen één geslaagde game-verfilming, niet als film, maar ook niet de vertaling van game naar film. Waarschijnlijk is dat toch een stuk lastiger dan bij een comic of een boek. Enige noemenswaardige resultaat is Prince of Persia en waarschijnlijk de later dit jaar geplande Assassin’s Creed. Warcraft the Beginning mag hier ook aan worden toegevoegd.

Niet alleen als vertaling van een game naar een film, maar ook als film op zich is het film geworden die het herbekijken de moeite waard zal zijn. Voor de oudere lezers onder ons, het is te vergelijken met de film Krull uit 1983. Geen briljante film, maar een goeie sfeer, lekker chronologisch verhaal, waarbij je van scène naar scène al weet wat er gaat komen en daarvan weet te genieten.

De link naar Lord of the Rings is met Orcs al gauw gelegd, maar de Orcs lijken nog wel het minst op de personages uit de bekende werken van Tolkien. Eerder nog de tovenaars, die ook in deze film een machtige en bepalende rol hebben. De link naar Game of Thrones vind ik eerder passend. Vooral als het gaat om verassende wendingen. Ik hoorde geregeld na het kijken de opmerking “die zag ik al van ver aankomen”, maar dat zijn dan meestal fans van de game World of Warcraft, waarbij de kennis van de wereld van Azeroth verder gaat dan wat ik slechts aan het begin van de film meekreeg.

Medivh The Guardian

Zo ook kleine grapjes en af en toe een personage in beeld die voor de gamers even kort een momentje gaven van “ja, dit klopt, we zitten hier helemaal goed”, maar als non-gamer merk je daar amper wat van. Beide partijen komen qua verhaal, het neerzetten van de personages en uitdiepen van de achterliggende wereld, prima aan hun trekken.

Misschien is het einde voor de non-gamers alleen wat onbevredigend, het is zeker niet af en deel 2 en 3 voel je al aankomen, maar de gamers van het spel gaan meer naar huis met de verwachting dat bepaalde personages zeker in deel 2 of 3 geïntroduceerd zullen worden.

Misschien dan toch nog even een score als het gaat om de productie (die met een budget van 160 miljoen dollar er zeker niet goedkoop uitzag):

Film: 8/10
Beeld: 8/10
3D: 8/10
Geluid: 8/10
Soundtrack: 7/10
Biosbezoekwaardig: 9/10

Ik heb de 3D versie in IMAX bekeken en moet zeggen dat het wel meeviel met het harde geluid en de verhouding in combinatie met 3D zelfs heel prettig. Soundtrack van Ramin Djawadi is zoals al zijn films ‘huge’ en lekker bombastisch zwaar, passend bij het filmmateriaal en ondersteunend, maar thema’s zoals Howard Shore voor The Lord of The Rings heeft gemaakt ontbreekt het en juist dit soort ontbrekende factoren zorgen ervoor dat de film lekker wegkijkt, maar niet gedenkwaardig is.