Wrath of the Titans

Wrath of the Titans

800 343 Sander van der Heide

Op de bonnefooi naar een willekeurige film gaan, kan soms goed uitpakken, maar meestal is het slim om van te voren de synopsis even door te nemen. Als je naar Saving Private Ryan gaat, omdat je Tom Hanks zo romantisch vond in Sleepless in Seattle, kan het toch een teleurstellende ervaring worden.

Met Wrath of the Titans wist ik wat ik kon verwachten, ik had redelijk genoten van zijn voorganger Clash of the Titans en had me dan ook ingesteld op een avond met heftige effecten, sublaag wat de stoelen laat trillen en 3D waardoor je gaat bukken als de brokstukken voorbij vliegen. Als er dan nog een beetje verhaal inzit, prima, dat maakt het alleen nog wat leuker.

Met die effecten en dat sublaag zit het wel goed bij Wrath of the Titans, maar het verhaal en vooral de opbouw ervan was zo in grote tegenstelling met de kwaliteit van de effecten, dat zelfs die op een gegeven moment me niet meer konden bekoren. De film was nog niet begonnen en Zeus (Liam Neeson) laat zijn zoon weten dat het binnenkort wel eens afgelopen kan zijn met de wereld. Normaal zou een film dan nog een uur opbouwen naar het punt dat het ook echt misgaat en kun je je verlekkeren aan alle ellende die de helden te wachten staat. Dat uur werd hier domweg overgeslagen en monster nr.1 komt gelijk het dorp binnenrennen en brand als een draak het dorp aan de grond gelijk af.

Wat je wel merkt in dit soort b-films met een tripple-a budget is dat de topacteurs de rol niet voor het geld hebben aangenomen, maar om hun acteerkwaliteiten te tonen.  Nee, serieus, als je het slechtste scenario ooit, zo kan benaderen alsof je oscar ervanaf hangt, nou, petje af. Normaal zou je in een deuk liggen als de goden Zeus en Hades, Liam Neeson en Ralph Fiennes, verkleed als Gandalf en Saruman, rondlopend en vijanden afwerend alsof ze The Force bezitten en dan zeggen “come on, let’s have some fun, like when were young”. Zelfs als die tekst gezongen zou worden door Bruce Springsteen, zou je nog in een deuk liggen. Nou, dit keer niet, dit keer heb je respect voor deze goden.